BÓG OCALI WSZYSTKICH, KTÓRZY POZWOLĄ SIĘ OCALIĆ

BÓG OCALI WSZYSTKICH, KTÓRZY POZWOLĄ SIĘ OCALIĆ

II J   1 prezbiter - do Wybranej Pani i do jej dzieci, które miłuję w prawdzie, i nie tylko ja sam, ale także wszyscy, którzy znają prawdę, 2 ze względu na prawdę, jaka w nas trwa i pozostanie z nami na wieki. 3 Łaska, miłosierdzie i pokój Boga Ojca i Jezusa Chrystusa, Syna Ojca,  będą z nami w prawdzie i miłości!

Co musimy uczynić by uwierzyć w Boskość Chrystusa, który przyjął Ciało Jezusa i odkupił naszą duszę. Czy pomoże w tym logika, która mówi, nie przyszedł na ziemię dla Siebie, tylko dla nas. Czy dla Siebie potrzebował Ciała ludzkiego, czy dla nas, by w nim uśmiercić naszą grzeszną, duchową naturę. Czy Chrystus potrzebował nowego Ciała po zmartwychwstaniu, czy potrzebował Go dla nas, by przyodziać w nie nasze dusze, czyniąc nas świętymi, jak On jest święty. Z pewnością przed przyjściem na ziemię Chrystus nie miał ciała, bo tam gdzie przebywał nie było ono potrzebne. Logika może nie pomóc, ponieważ uwiedzione przez Kościół dusze bardziej wierzą tradycji niż prawdzie. Wieki manipulacji Kościoła uczyniły spustoszenie z, którym teraz przy końcu czasów trzeba się zmierzyć. Trzeba postawić sobie pytanie, dlaczego przez dwa tysiące lat nie zdjęto Jezusa z Krzyża. Dlaczego wierni opłakują swoje uśmiercone grzeszne natury, myśląc, że płaczą nad cierpieniem Pana. Dlaczego został odrzucony Duch Ewangelii, w której zawarta jest cała prawda. Żeby uwierzyć Chrystusowi jak dziecko [ tylko dzieci wejdą do Królestwa Bożego, jak zapewnia Pan ] trzeba stać się dzieckiem. Dusza musi na powrót stać się dzieckiem. Musi stać się słaba, bezbronna, bezradna, niewinna, ufna, uległa, oddana Bogu, jak wtedy, gdy w takim stanie przyszła na ten świat. Musi odrzucić władztwo sumienia, rozumu, pamięci i woli. Musi odrzucić przeszłość. Musi odrzucić naturę egoistyczną, którą otrzymała od rodziców ciała, z którym została zjednoczona. I to jest właściwa praca, której oczekuje od nas Bóg Ojciec. Dopiero po wykonaniu tej pracy będziemy przyobleczeni Duchem Chrystusa, by móc przyoblec Duchem Chrystusa, duchową naturę naszego ciała.

Ps 49    11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa. 12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie. 13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną. 14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i przyszłość miłośników własnej mowy. 15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem. 16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze. 17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu: 18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim. 19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: «Będą cię sławić, że dobrześ się urządził», 20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła. 21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.

I commenti sono chiusi