GRZECH JEST ZERWANIEM ŁĄCZNOŚCI Z WOLĄ BOŻĄ

   GRZECH JEST ZERWANIEM ŁĄCZNOŚCI Z WOLĄ BOŻĄ

Czego i kogo uczył Jezus Chrystus podczas Swojego trzy i pół rocznego życia publicznego na tym świecie? Był i jest Synem Bożym i otworzył drogę synom Bożym, którzy mieli powstać na tym świecie. Syn Boży Jezus Chrystus przybył ze świata nieba i stał się człowiekiem. Sam ciała nie potrzebując, przyjął ciało ludzkości, by uśmiercić grzech wszystkich dusz, od czasu Adama, aż do końca świata. Jest Bogiem. Jest Synem Boga Najwyższego i mocą najwyższą, mocą świata nieba, oczyścił z grzechu wszystkie dusze, żyjące w naszym świecie. Świecie, który jest światem pośrednim, pomiędzy światem upadłym, minionym, unicestwionym, światem szeolu, ciemności i śmierci a światem nieba. Synowie Boga, zrodzeni na tym świecie i przygotowani przez Chrystusa, wzorując się na nim, mieli według woli Boga Najwyższego uczynić dokładnie to samo, co uczynił Chrystus Pan dla dusz tego świata. Tylko, że ich zadaniem miało być wyzwolenie z upadku stworzeń ze świata pierwszego. Tymi stworzeniami są piękne córki ziemskie, zdeprawowane przez upadłych aniołów, czy inaczej jęczące stworzenie, nazwane tak przez św. Pawła, czy inaczej nazwana po ludzku nasza podświadomość. Czego uczył Chrystus Pan, swoich braci w Bogu? Uczył Bożej postawy i bezwarunkowej uległości woli Bożej, dziecięcej uległości i doskonałej wiary. Uczył, że gdy Bóg jest na pierwszym miejscu, wszystko jest na właściwym miejscu. Dlaczego nasz świat musi upaść? Bo nie posłuchał Chrystusa, sprzeciwił się jak Ewa woli Bożej, bo uległ drugiemu kuszeniu. Posłuchał upadłych aniołów. Nie wykonał zadanej przez Boga pracy. Zawarł i utrwalał przymierze z grzechem i śmiercią. Zawarł układ z szeolem to jest, ze światem upadłym, zamiast go zwalczać. Tylko nieliczni staną się świętym nasieniem, staną się obywatelami nowego świata.

Pnp 8, 1 O gdybyś był moim bratem, który ssał pierś mojej matki, spotkawszy na ulicy, ucałowałabym cię, i nikt by mną nie mógł pogardzić. 2 Powiodłabym cię i wprowadziła w dom matki mej, która mię wychowała; napoiłabym cię winem korzennym, moszczem z granatów. 3 Lewa jego ręka pod głową moją, a prawica jego obejmuje mnie.

Ten przytoczony fragment z Pieśni nad pieśniami jest żałosnym wołaniem jęczącego stworzenia o synów Bożych, którzy nie powstali.

Iz 29,  13 Wyrzekł Pan: Ponieważ ten lud zbliża się do Mnie tylko w słowach, podczas gdy serce jego jest z dala ode Mnie; ponieważ cześć jego jest dla Mnie tylko wyuczonym przez ludzi zwyczajem, 14 dlatego właśnie Ja ponowię niezwykłe działanie cudów i dziwów z tym ludem: zginie mądrość jego myślicieli, a rozum jego mędrców zaniknie.

Iż 30,   8 Teraz pójdź, wypisz to na tabliczce, przy nich, i opisz to w księdze, żeby służyło na przyszłe czasy jako wieczyste świadectwo: 9 Że jest to naród buntowniczy, synowie kłamliwi, synowie, którzy nie chcą słuchać Prawa Pańskiego, 10 którzy mówią do jasnowidzów: «Nie miejcie widzeń!» i do proroków: «Nie prorokujcie nam nagiej prawdy! Mówcie nam pochlebstwa, prorokujcie złudzenia! 11 Ustąpcie z drogi, zboczcie ze ścieżki, oddalcie sprzed nas Świętego Izraela!» 12 Dlatego tak mówi Święty Izraela: «Ponieważ odrzuciliście tę przestrogę, a położyliście ufność w krzywdzie i zdradzie i na nich się oparli, 13 dlatego występek ten stanie się dla was jakby szczeliną zwiastujących upadek, sprawiającą wygięcie na wysokim murze, którego zawalenie się następuje nagle w jednej chwili. 14 Zawalenie to jest jak stłuczenie dzbana garncarza, rozbitego tak bezwzględnie, że w jego szczątkach nie da się znaleźć skorupy do zgarnięcia węgli z ogniska, do zaczerpnięcia wody ze zbiornika». 15 Albowiem tak mówi Pan Bóg, Święty Izraela: «W nawróceniu i spokoju jest wasze ocalenie, w ciszy i ufności leży wasza siła. Ale wyście tego nie chcieli! 16 Owszem, powiedzieliście: "Nie, bo na koniach uciekniemy!" - Dobrze, uciekniecie! - "I na szybkich [wozach] pomkniemy!" - Dobrze, szybcy będą ci, którzy pogonią za wami! 17 Tysiąc [ucieknie] przed groźbą jednego, przed groźbą pięciu uciekniecie, aż zostanie z was tak mało, jak żerdź na szczycie góry i jak znak na pagórku». 18 Lecz Pan czeka, by wam okazać łaskę, i dlatego stoi, by się zlitować nad wami, bo Pan jest sprawiedliwym Bogiem. Szczęśliwi wszyscy, którzy w Nim ufają!

I commenti sono chiusi