JUŻ TU NA ZIEMI ZRADZAMY SIĘ DLA NIEBA

JUŻ TU NA ZIEMI ZRADZAMY SIĘ DLA NIEBA

Hbr 6, 1-6

1 Dlatego pominąwszy podstawowe nauki o Chrystusie przenieśmy się do tego, co doskonałe, nie zakładając ponownie fundamentu, jaki stanowią: pokuta za uczynki martwe i wiary w Boga, 2 nauka o chrztach i nakładaniu rąk, o powstaniu z martwych i sądzie wiecznym. 3 A i to uczynimy, jeśli Bóg pozwoli. 4 Niemożliwe jest bowiem tych - którzy raz zostali oświeceni, a nawet zakosztowali daru niebieskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, 5 zakosztowali również wspaniałości słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, 6 a odpadli - odnowić ku nawróceniu. Krzyżują bowiem w sobie Syna Bożego i wystawiają Go na pośmiewisko.

Podstawowe nauki o Chrystusie zostały wymienione w powyżej cytowanym Liście św. Pawła. Są zatem nauki inne, ponadpodstawowe, mistyczne, dalsze. Nauki te wykłada św. Paweł w swoich Listach jasno, wyraźnie w sposób nie budzący najmniejszych wątpliwości. Św. Paweł zanurza się w głębię Prawdy. Kierowany Duchem Świętym objawia tajemnice nieznane i niemożliwe do poznania przez rozum ludzki. Jedynie dla trwających w Duchu Bożym, posiadających prawdziwą Chrystusową wiarę, nauka św. Pawła jest oczywista, prosta, niepodważalna. Jaka to nauka. Po pierwsze taka, że Jezus Chrystus Pan, w swoim ciele, na krzyżu uśmiercił naszą duchową grzeszną naturę. Razem z Nim zostaliśmy pogrzebani w nadziei. Z Jego zmartwychwstałego doskonałego Ciała Bóg Ojciec stworzył nam nowe ciało, czyniąc nas nowym człowiekiem, zrodzonym dla nieba. Posadził nas po swojej prawicy, na wyżynach niebieskich, w Chrystusie. Przywrócił nam synostwo i dziedzictwo Boże i co najważniejsze uwolnił nas od poddaństwa ciału ludzkiemu. Dusza nie ma swojej tożsamości. Przyjmuje tożsamość tego z czym się łączy. Przez grzech Adama i Ewy została zerwana więź z Bogiem i dusza znalazła się w niewoli ciała. To ciało ziemskie, grzeszne zaczęło panować nad duszą, dając jej swoją grzeszną tożsamość. Z tego przekleństwa wykupił nas Chrystus, dając duszy swoje doskonałe Ciało, Ciało nie znające grzechu. Uzdolnił duszę do panowania nad ciałem grzesznym i do wykonania starożytnego Prawa, a więc do tego, co ciało grzeszne czyniło niemożliwym. Po drugie, tylko  syn Boży, będąc na wyżynach niebieskich w Chrystusie, syn Życia zna drogę do duszy jęczącego stworzenia, naszej natury cielesnej, zmysłowej. Zna drogę, ponieważ z nakazu Bożego musi mocą Chrystusa pokonać grzeszność ciała i dać życie duszy jęczącego stworzenia. Tak jak nasza dusza otrzymała życie od Chrystusa, stając się synem Bożym, tak musi tym życiem obdarować duszę jęczącego stworzenia, które na to życie oczekuje. W ten sposób syn Boży i dusza jęczącego stworzenia łączą się i powstaje człowiek światłości. To się dzieje już tu na ziemi. Wypełnia się nakaz Boży. Człowiek światłości już nie jęczy, ale panuje nad ziemią, nad ciałem ziemskim, nad wszystkim, co to ciało zniewalało. A w efekcie uzyskujemy świadomość nieba na ziemi i wypełniają się słowa, jako w niebie, tak i na ziemi.

J 3, 31 31 Kto przychodzi z wysoka, panuje nad wszystkimi, a kto z ziemi pochodzi, należy do ziemi i po ziemsku przemawia. Kto z nieba pochodzi, Ten jest ponad wszystkim.

Kol 3, 1-4 1 Jeśliście więc razem z Chrystusem powstali z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga. 2 Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi. 3 Umarliście bowiem i wasze życie jest ukryte z Chrystusem w Bogu. 4 Gdy się ukaże Chrystus, nasze życie, wtedy i wy razem z Nim ukażecie się w chwale.

Ga 4, 7 A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Rz 8, 1 Teraz jednak dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie, nie ma już potępienia. 2 Albowiem prawo Ducha, który daje życie w Chrystusie Jezusie, wyzwoliło cię spod prawa grzechu i śmierci. 3 Co bowiem było niemożliwe dla Prawa, ponieważ ciało czyniło je bezsilnym, [tego dokonał Bóg]. On to zesłał Syna swego w ciele podobnym do ciała grzesznego i dla [usunięcia] grzechu wydał w tym ciele wyrok potępiający grzech, 4 aby to, co nakazuje Prawo, wypełniło się w nas, o ile postępujemy nie według ciała, ale według Ducha. 5 Ci bowiem, którzy żyją według ciała, dążą do tego, czego chce ciało; ci zaś, którzy żyją według Ducha - do tego, czego chce Duch. 6 Dążność bowiem ciała prowadzi do śmierci, dążność zaś Ducha - do życia i pokoju. 7 A to dlatego, że dążność ciała wroga jest Bogu, nie podporządkowuje się bowiem Prawu Bożemu, ani nawet nie jest do tego zdolna. 8 A ci, którzy żyją według ciała, Bogu podobać się nie mogą.

I Kor 2, 14-15  Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego poznać, bo tylko duchem można to rozsądzić. 15 Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony.

Ef 3, 8-9  Mnie, zgoła najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska: ogłosić poganom jako Dobrą Nowinę niezgłębione bogactwo Chrystusa 9 i wydobyć na światło, czym jest wykonanie tajemniczego planu, ukrytego przed wiekami w Bogu, Stwórcy wszechrzeczy.

I commenti sono chiusi