KOŚCIÓŁ WMÓWIŁ NAM FAŁSZYWĄ TOŻSAMOŚĆ GRZESZNIKA

KOŚCIÓŁ WMÓWIŁ NAM FAŁSZYWĄ TOŻSAMOŚĆ GRZESZNIKA

GAL 4   Gdy jednak nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: Abba, Ojcze! A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej. 

Będąc niewolnikiem grzechu nie możemy być jednocześnie synami Bożymi.

GAL 5   Zerwaliście więzy z Chrystusem; wszyscy, którzy szukacie usprawiedliwienia w Prawie, wypadliście z łaski. 

Krucjata szatana za pośrednictwem synów buntu przeciwko synom Bożym, choć rozpoczęła się natychmiast po Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa osiągnęła punkt zwrotny w 418 roku. Na Synodzie w Kartaginie, w czasie gdy wiara Chrześcijańska była już wiarą państwową wprowadzono nakaz pod groźbą ekskomuniki wyrzeczenia się Chrystusa Pana i przyjęcie na powrót władzy Adama. Nakaz ten obowiązuje do dzisiaj. Założono na powrót fundament Adamowy pod Kościół niby Chrześcijański. Nakazano poczytywać ludziom we własnym sumieniu grzech pierworodny, co sprzeciwia się Odkupieniu. Konkluzją zapisu Kartagińskiego jest nakaz przyjęcia w sumieniach kłamstwa, że każdy rodzi się z grzechem pierworodnym, który usuwany jest przez chrzest w Kościele, a kto się z tym nie zgadza zostanie usunięty z Kościoła. Powoduje to uznanie, że to Kościół jest dawcą Odkupienia, a nie Jezus Chrystus. Miejsce uznawane przez ludzi jako bezpieczne okazuje się być miejscem najbardziej niebezpiecznym, gdyż jest przedsionkiem piekła. Dlaczego, bo Kościół odebrał ludziom (duszom) tożsamość synów Bożych i nakazał przyjąć tożsamość grzesznika, czyli syna buntu.

Ef 5 Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. 10 Badajcie, co jest miłe Panu. 11 I nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, a raczej piętnując, nawracajcie [tamtych]! 12 O tym bowiem, co u nich się dzieje po kryjomu, wstyd nawet mówić. 13 Natomiast wszystkie te rzeczy piętnowane stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem. 14 Dlatego się mówi: 
Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

I commenti sono chiusi