LIST 0TWARTY DO ODKUPIONYCH

LIST OTWARTY DO ODKUPIONYCH

Chrystus Pan, przez swoje doskonałe posłuszeństwo Bogu Ojcu, pokonał na krzyżu praojca Adama i jego grzech nieposłuszeństwa Bogu, sam stając się Nowym Adamem. Głęboka wiara w odkupienie, polegająca na tym, że wierzymy, iż nie mamy grzechu pierworodnego, tj grzechu duszy czyni wierzących Synami Bożymi i otwiera duszy drogę do zbawienia. Synowie Boży są zagrożeniem dla szatana, ponieważ zostali ustanowieni na początku świata władcami nad szatanem, ziemią i wszelkim stworzeniem. Wiara, że Chrystusa Pan zakrył przed duszą grzech pierworodny i wszystkie inne grzechy narosłe do odkupienia czyni nas bezgrzesznymi, powoduje poddanie sumienia kształtowaniu przez Chrystusa i otwiera przed duszami zadanie, które miały wykonać na polecenie Boga Ojca. Tym zadaniem jest pokonywanie  grzechu ciała. Nie jest możliwe pokonanie grzechu ciała ( uzyskanie zbawienia dla duszy ) gdy stawia się znak równości między grzechem ciała i grzechem duszy. Synowie Boży stają pośrodku ciemności ciała, prowadzeni przez Gwiazdę Zaranną, która świeci w ciemnościach tego ciała i mocą Chrystusa pokonują grzech ciała, czyli grzech szatana. Tak jak Chrystus Pan stanął pośrodku ciemności świata, zniewolonego przez grzech i wyzwolił od niego świat, tak Synowie Boży muszą stanąć pośrodku ciemności ciała i wyzwolić ciało z niewoli szatana, wykonując pracę zadaną przez Boga. Chrystus Pan wyzwolił duszę mocą Boga Ojca a Synowie Boży muszą wyzwolić ciało mocą Jezusa Chrystusa. Zatem każdy osobiście w swoim sercu musi być głęboko przekonany, że jest wolny od grzechu, nie dlatego, że jest bezgrzeszny, ale dlatego, że Chrystus Pan odkupił jego duszę. Oznacza to, że gdy prawdziwie wierzymy w odkupienie naszej duszy, to wierzymy także, że grzechy ciała nie są naszymi grzechami, tylko grzechami naszego ciała. Kościół pod pozorem uwalniania duszy od grzechu ( podczas ceremonii chrztu ) powoduje zniewolenie duszy grzechami ciała. Szukanie grzechu duszy po odkupieniu przez Chrystusa jest postępowaniem bluźnierczym usiłującym udowodnić, że Chrystus Pan nie jest Odkupicielem. Kościół katolicki nazywa się świętym, bo Chrystus Pan jest święty, ale członkowie Kościoła są grzesznikami, co oznacza, że Chrystus musiałby w nich grzeszyć, co jest niemożliwe.

PRAWDZIWA WIARA W TYM ŚWIECIE NAZYWANA JEST HEREZJĄ

Dowody ewangeliczne na prawdziwość zamieszczonego tekstu:

IP 1, 14-25

IP 3, 21-22

IIP 2,  1-11

Rz  5, 18-19

Rz  7, 14-25

Rz  8,   1-13

Rz  10, 16

Ga  2,17

Ga  6,7-9

Ap  22,12

ZMIENIONE PRZEZ CHRYSTUSA PANA SUMIENIE PO UWIERZENIU W BEZGRZESZNOŚĆ DUSZY

  • Prawo nieosądzania, które jest nakazem.
  • Prawo ufności tylko Bogu żywemu i zakaz ufności sobie i innym.
  • Prawo zakazu przywiązywania się do kogokolwiek poza Bogiem Żywym.
  • Prawo władania moim sumieniem przez Jezusa Chrystusa, Syna Boga Żywego i Maryję, Świętą Niewiastę co oznacza, że nie panuje w nim grzech pierworodny, Adam i Kościół.
  • Prawo panowania w moim sumieniu jedynie woli Boga Żywego, co oznacza detronizację woli własnej i bezwzględne posłuszeństwo Bogu Żywemu i uległość Bogu.
  • Prawo, które jest nakazem Boga Żywego - troski o Świętą Marię Matkę Bożą, Świętą Niewiastę, przez całkowite Jej posłuszeństwo.
  • Prawo nakazu czynienia według wiary a nie widzenia, co oznacza, że moja wiara jest ponad moim rozumem i rozum nie ma prawa czynić żadnych ograniczeń
  • Prawo panowania Prawdy w moim sumieniu, co oznacza, że wyobraźnia, iluzja, złudzenie i ułuda nie mają prawa przebywać w moim sumieniu.
  • Prawo panowania wiary, które zakazuje wstępu niedowiarstwu.
  • Prawo -  przekonanie, że nie ma nic niemożliwego dla Boga, że dla Boga wszystko jest możliwe.
  • Prawo – nakaz, że bez Boga nic sama nie mogę czynić.
  • Prawo – nakaz absolutnego przebaczania wszystkiego i wszystkim, także sobie.
  • Prawo – nakaz czynienia wszystkiego na chwałę Pana Jezusa Chrystusa i absolutny zakaz własnej chwały.
  • Prawo prawdy – że jestem słaba i niczym bez Boga.
  • Prawo wiary, nadziei i miłości.
  • Prawo – nakaz bycia ostatnim między braćmi.
  • Prawo prawdy przekonania, że nie jestem stroną w procesie z Kościołem, to Chrystus Pan walczy i zwycięża, a ja jestem tylko pomocą w tej walce na chwałę Pana.
  • Prawo prawdy, że jestem duszą.
  • Prawo prawdy – nakaz, że moje bezpieczeństwo jest tylko w Chrystusie Panu.
  • Prawo prawdy – nakaz wiary w nieistnienie ego, gdyż nie jest ono z prawdy, a wszystko co nie jest z prawdy nie ma życia, więc nie istnieje, nie ma go. Ego utrzymywała tylko wiara w sumieniu w jego istnienie.
  • Prawo polegania jedynie na Chrystusie Panu.
  • Prawo dobrego i złego według Boga. Dobre jest to co zbliża do Boga, a złe to co od Niego oddala.
  • Prawo przekonania, że wszystko jest dobre, tylko trzeba to dobro tam odnaleźć.
  • Prawo przekonania, że gdy proszę zgodnie z wolą Boga, otrzymuję, a właściwie już mam.
  • Prawo bycia najmniejszym z najmniejszych.

I commenti sono chiusi