OSTATNIE POUCZENIE ZMARTWYCHWSTAŁEGO PANA

                           OSTATNIE POUCZENIE ZMARTWYCHWSTAŁEGO PANA

Mt 28,    16 Jedenastu zaś uczniów udało się do Galilei na górę, tam gdzie Jezus im polecił. 17 A gdy Go ujrzeli, oddali Mu pokłon. Niektórzy jednak wątpili. 18 Wtedy Jezus podszedł do nich i przemówił tymi słowami: «Dana Mi jest wszelka władza w niebie i na ziemi. 19 Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. 20 Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata».

 

Mk 16,     15 I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! 16 Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. 

 

Łk  24,    45 Wtedy oświecił ich umysły, aby rozumieli Pisma, 46 i rzekł do nich: «Tak jest napisane: Mesjasz będzie cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstanie, 47 w imię Jego głoszone będzie nawrócenie i odpuszczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. 

 

J  20,      21 A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». 22 Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! 23 Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

W trzech Ewangeliach synoptycznych ostatnie pouczenie Zmartwychwstałego Pana jest jednolite. Głoście nawrócenie i Odpuszczenie grzechów w Imię Moje. O sposobie w jaki Apostołowie wykonali to ostatnie pouczenie bardzo wyraźnie świadczą Dzieje Apostolskie.

Dz 2  37 Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: «Cóż mamy czynić, bracia?» - zapytali Piotra i pozostałych Apostołów. 38 «Nawróćcie się - powiedział do nich Piotr - i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a weźmiecie w darze Ducha Świętego. 39 Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których powoła Pan Bóg nasz». 

Dz  8   12 Lecz kiedy uwierzyli Filipowi, który nauczał o królestwie Bożym oraz o imieniu Jezusa Chrystusa, zarówno mężczyźni, jak i kobiety przyjmowali chrzest…..35 A Filip wychodząc z tego Pisma opowiedział mu Dobrą Nowinę o Jezusie. 36 W czasie podróży przybyli nad jakąś wodę: «Oto woda - powiedział dworzanin - cóż przeszkadza, abym został ochrzczony?

Dz  10   42 On nam rozkazał ogłosić ludowi i dać świadectwo, że Bóg ustanowił Go sędzią żywych i umarłych. 43 Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów. 

Odmiennie jest przedstawione ostatnie pouczenie Pana w Ewangelii według św. Jana. W pierwszych słowach tego pouczenia jest przedstawione, pokój wam, jak Ojciec Mnie posłał tak Ja was posyłam. W jakim Duchu Ojciec posłał Syna na ten świat. W duchu Pokoju i Odpuszczenia grzechów wszystkim, którzy w Niego uwierzą. Jezus Chrystus nigdy nikomu grzechu nie zatrzymał. To dusze same, przez niedowiarstwo udaremniały łaskę Boga względem siebie. Na uwagę zasługuje także fakt, że ostatnie pouczenie skierowane zostało do jedenastu Apostołów. Oni to mieli objawiać prawdę o Odkupieniu, czyli o tym, że wszyscy ci, którzy uwierzą w Zmartwychwstanie Pana i w to, że sami są zmartwychwstałymi są wolni od grzechów. Są nowym człowiekiem. Celem Apostołów zatem było krzewienie wiary, że Jezus Chrystus wszystkim, bez wyjątku odpuścił grzechy, a nie odpuszczanie grzechów. Nie chodzi o spór o słowa, chodzi o prawdę Chrystusa, chodzi o obronę Chrystusa. Bóg posłał Syna swojego aby grzechy wszystkim usunąć i jest to darem i łaską, nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. On cierpiał, umarł, a my niesiemy zwycięstwo, Jego zwycięstwo.

J 12  44 Jezus zaś tak wołał: «Ten, kto we Mnie wierzy, wierzy nie we Mnie, lecz w Tego, który Mnie posłał. 45 A kto Mnie widzi, widzi Tego, który Mnie posłał. 46 Ja przyszedłem na świat jako światło, aby każdy, kto we Mnie wierzy, nie pozostawał w ciemności. 47 A jeżeli ktoś posłyszy słowa moje, ale ich nie zachowa, to Ja go nie sądzę. Nie przyszedłem bowiem po to, aby świat sądzić, ale aby świat zbawić. 48 Kto gardzi Mną i nie przyjmuje słów moich, ten ma swego sędziego: słowo, które powiedziałem, ono to będzie go sądzić w dniu ostatecznym. 49 Nie mówiłem bowiem sam od siebie, ale Ten, który Mnie posłał, Ojciec, On Mi nakazał, co mam powiedzieć i oznajmić. 50 A wiem, że przykazanie Jego jest życiem wiecznym. To, co mówię, mówię tak, jak Mi Ojciec powiedział».

Rz 1, Przez Niego otrzymaliśmy łaskę i urząd apostolski, aby ku chwale Jego imienia pozyskiwać wszystkich pogan dla posłuszeństwa wierze.

Kol 1,    12 Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. 13 On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, 14 w którym mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów…21 I was, którzy byliście niegdyś obcymi i wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, 22 teraz znów pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych, 23 bylebyście tylko trwali w wierze - ugruntowani i stateczni - a nie chwiejący się w nadziei Ewangelii. Ją to posłyszeliście głoszoną wszelkiemu stworzeniu, które jest pod niebem - jej sługą stałem się ja, Paweł.

 

 

I commenti sono chiusi