POZOSTAŁO NIEWIELE CZASU BY POZWOLIĆ PRAWDZIWEMU CHRYSTUSOWI NAS URATOWAĆ

POZOSTAŁO NIEWIELE CZASU BY POZWOLIĆ PRAWDZIWEMU CHRYSTUSOWI  NAS URATOWAĆ

J 3,17-21 17 Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. 18 Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego. 19 A sąd polega na tym, że światło przyszło na świat, lecz ludzie bardziej umiłowali ciemność aniżeli światło: bo złe były ich uczynki. 20 Każdy bowiem, kto się dopuszcza nieprawości, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła, aby nie potępiono jego uczynków. 21 Kto spełnia wymagania prawdy, zbliża się do światła, aby się okazało, że jego uczynki są dokonane w Bogu»

Jakie są wymagania prawdy. Wyraźnie, bez wątpliwości świadczy o prawdzie Ewangelia. Jezus Chrystus zstąpił z niebios na polecenie Ojca, by w Swoim Ciele przybitym do krzyża uśmiercić naszą grzeszną duchową naturę. Obraz zmasakrowanego, ukrzyżowanego Ciała Jezusa Chrystusa jest uwidocznieniem prawdy o naszej duszy, która w wyniku nieposłuszeństwa Adama podlegała władzy grzesznego ciała. Duszy będącej w pierwszej śmierci, duszy pustej, bez życia. Nasza dusza, ogołocona z wszelkiego zła, razem z ciałem Jezusa została złożona do grobu w nadziei, w Łonie Chrystusa Pana. Trzeciego dnia, gdy Jezus Chrystus zmartwychwstał mocą Boga Ojca, tą samą mocą, z Ciała Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego Bóg Ojciec uczynił nam nowe doskonałe ciało, bezgrzeszne, niewinne, czyste. Chrystus Pan dał nam Swoje Życie, Swoją Naturę, Swoje Ciało, Swego Ducha, przeniknął światłem naszą duszę, dał nam Swoją Tożsamość Syna Bożego, posadził nas po prawicy Boga, uczynił nas dziedzicami. Zakrył całą grzeszną przeszłość, przywrócił duszy władzę nad ciałem, by mogła dusza, nowy człowiek, wykonać Starożytne Prawo Boże, to jest wydobyć jęczące stworzenie( naszą naturę emocjonalną) spod władzy diabła. Bo dla tego jęczącego stworzenia, które jest w drugiej śmierci Bóg Ojciec stworzył cały wszechświat i naszą duszę.

Rz 8, 1-8 21 Ale teraz jawną się stała sprawiedliwość Boża niezależna od Prawa, poświadczona przez Prawo i Proroków. 22 Jest to sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich, którzy wierzą. Bo nie ma tu różnicy: 23 wszyscy bowiem zgrzeszyli i pozbawieni są chwały Bożej, 24 a dostępują usprawiedliwienia darmo, z Jego łaski, przez odkupienie które jest w Chrystusie Jezusie. 25 Jego to ustanowił Bóg narzędziem przebłagania przez wiarę mocą Jego krwi. Chciał przez to okazać, że sprawiedliwość Jego względem grzechów popełnionych dawniej - za dni cierpliwości Bożej - wyrażała się 26 w odpuszczaniu ich po to, by ujawnić w obecnym czasie Jego sprawiedliwość, że On sam jest sprawiedliwy i usprawiedliwia każdego, który wierzy w Jezusa. 27 Gdzież więc podstawa do chlubienia się? Została uchylona! Przez jakie prawo? Czy przez prawo uczynków? Nie, przez prawo wiary. 28 Sądzimy bowiem, że człowiek osiąga usprawiedliwienie przez wiarę, niezależnie od pełnienia nakazów Prawa. 29 Bo czyż Bóg jest Bogiem jedynie Żydów? Czy nie również i pogan? Zapewne również i pogan. 30 Przecież jeden jest tylko Bóg, który usprawiedliwia obrzezanego dzięki wierze, a nieobrzezanego - przez wiarę. 31 Czy więc przez wiarę obalamy Prawo? Żadną miarą! Tylko Prawo właściwie ustawiamy

II Kor 5, 14-21 . 14 Albowiem miłość Chrystusa przynagla nas, pomnych na to, że skoro Jeden umarł za wszystkich, to wszyscy pomarli. 15 A właśnie za wszystkich umarł po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał. 16 Tak więc i my odtąd już nikogo nie znamy według ciała; a jeśli nawet według ciała poznaliśmy Chrystusa, to już więcej nie znamy Go w ten sposób. 17 Jeżeli więc ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. To, co dawne, minęło, a oto stało się nowe. 18 Wszystko zaś to pochodzi od Boga, który pojednał nas z sobą przez Chrystusa i zlecił nam posługę jednania. 19 Albowiem w Chrystusie Bóg jednał z sobą świat, nie poczytując ludziom ich grzechów, nam zaś przekazując słowo jednania. 20 Tak więc w imieniu Chrystusa spełniamy posłannictwo jakby Boga samego, który przez nas udziela napomnień. W imię Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem! 21 On to dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu, abyśmy się stali w Nim sprawiedliwością Bożą.

I commenti sono chiusi