PRAWDA O NASZYCH KORZENIACH

 PRAWDA O NASZYCH KORZENIACH

II List św. Piotra 3, 1-3, 5 -7, 10, 11, 13  1 Umiłowani, piszę do was już ten drugi list; w nich pobudzam wasz zdrowy rozsądek i pamięć, 2 abyście przypomnieli sobie słowa, które były dawno już przepowiedziane przez świętych proroków, oraz przykazanie Pana i Zbawiciela, podane przez waszych apostołów. 3 To przede wszystkim wiecie, że przyjdą w ostatnich dniach szydercy pełni szyderstwa, którzy będą postępowali według własnych żądz. 5 Nie wiedzą bowiem ci, którzy tego pragną, że niebo było od dawna i ziemia, która z wody i przez wodę zaistniała na słowo Boże, 6 i przez nią ówczesny świat zaginął wodą zatopiony. 7 A to samo słowo zabezpieczyło obecnie niebo i ziemię jako zachowane dla ognia na dzień sądu i zguby bezbożnych ludzi. 10 Jak złodziej zaś przyjdzie dzień Pański, w którym niebo ze świstem przeminie, gwiazdy się w ogniu rozsypią, a ziemia i dzieła na niej zostaną znalezione. 11 Skoro to wszystko w ten sposób ulegnie zagładzie, to jakimi winniście być wy w świętym postępowaniu i pobożności. 13 Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość. 14 Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby was zastał bez plamy i skazy - w pokoju, 15 a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną, jak to również umiłowany nasz brat Paweł według danej mu mądrości napisał do was, 16 jak również we wszystkich listach, w których mówi o tym. Są w nich trudne do zrozumienia pewne sprawy, które ludzie niedouczeni i mało utwierdzeni opacznie tłumaczą, tak samo jak i inne Pisma, na własną swoją zgubę.

Rdz 1, 1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 2 Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami.

Przed ziemią na, której obecnie żyjemy, jak zapewnia św. Piotr i Księga Rodzaju istniała inna ziemia. Ziemia doskonała, kolebka życia, perła wszechświata, przedsionek nieba, na której żyły istoty doskonałe, piękne córki ziemskie. Ziemia i jej córki zostały przez Boga poddane w opiekę cherubowi, który wespół z innymi dwustoma aniołami odmówił posłuszeństwa Bogu, w ten sposób, że wbrew nakazom Boga on i aniołowie świadomie porzucili swoje niebiańskie domy, brali sobie córki ziemskie za żony i deprawowali je. Z tych związków rodziły się olbrzymy, mitologiczni bogowie, którzy zniszczyli i całkowicie zrujnowali ziemię. Bóg strącił upadłych aniołów do otchłani, a te, które zdeprawowali umieścił w nadziei i złożył im obietnicę wyzwolenia przez synów Bożych. Zapieczętował otchłań i wodą zalał nieposłuszny świat. Z ziemi, która była chaosem i pustkowiem stworzył drugą ziemię, tę którą znamy. Dla przywrócenia niewinnych córek ziemskich chwale Bożej, Bóg stworzył Adama i Ewę, pierwszą duszę. Duszę, o olbrzymiej mocy, znacznie przewyższającej moc upadłych aniołów. Sam Duch Boży był ich siłą, a dusza miała po prostu przymioty dziecka, była całkowicie zależna od Boga. Szatan zauważył szansę dla siebie i zwiódł  Ewę, wciągając ją w dorosłość. Teraz, siłą Adama i Ewy nie tylko wydobył się z otchłani, ale stał się ich władcą i powrócił na wyżyny niebieskie. Nie tylko nie zostało wykonane zadanie dla, którego dusza została stworzona, ale ziemia została ponownie skażona grzechem. Po raz drugi stworzenie zawiodło Boga. Bóg Ojciec przysłał zatem Syna Swojego, by odkupił duszę i przywrócił jej zdolność wykonania zadania, dla którego została stworzona. Syn Boży, Jezus Chrystus wykonał w pełni polecenie Ojca. Siły ciemności nie miały i nie mają żadnych szans z Synem Boga, rzuciły się więc na ludzi, by ci, zwiedzeni jak Ewa, sami udaremnili łaskę Boga względem siebie i odrzucili darmowość łaski. Z tego obecnego świata, który został ponownie zniszczony przez grzech, pozostanie tylko reszta, będąca świętym nasieniem. Bóg Ojciec ogniem zakończy istnienie naszego świata, by mogła powstać nowa ziemia i nowe niebo. Ta ziemia pozostanie na wieki perłą wszechświata, królestwem miłości i sprawiedliwości.

Iz 6, 11-13   11 Wtedy zapytałem: «Jak długo, Panie?» On odrzekł: «Aż runą miasta wyludnione i domy bez ludzi, a pola pozostaną pustkowiem. 12 Pan wyrzuci ludzi daleko, tak że zwiększy się pustynia wewnątrz kraju. 13 A jeśli jeszcze dziesiąta część  zostanie, to i ona powtórnie ulegnie zniszczeniu jak terebint lub dąb, z których pień tylko zostaje po zwaleniu. Reszta jego świętym nasieniem».

Ap 19   1 Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie - mówiących: «Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego, 2 bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiała nierządem swym ziemię, i zażądał od niej poniesienia kary za krew swoich sług». 3 I rzekli powtórnie: «Alleluja!» A dym jej wznosi się na wieki wieków. 4 A dwudziestu czterech Starców upadło i czworo Zwierząt, i pokłon oddało Bogu zasiadającemu na tronie, mówiąc: «Amen! Alleluja!» 5 I wyszedł głos od tronu, mówiący: «Chwalcie Boga naszego, wszyscy Jego słudzy, którzy się Go boicie, mali i wielcy!» 6 I usłyszałem jakby głos wielkiego tłumu i jakby głos mnogich wód, i jakby głos potężnych gromów, które mówiły: «Alleluja, bo zakrólował Pan Bóg nasz, Wszechmogący. 7 Weselmy się i radujmy, i dajmy Mu chwałę, bo nadeszły Gody Baranka, a Jego Małżonka się przystroiła, 8 i dano jej oblec bisior lśniący i czysty» - bisior bowiem oznacza czyny sprawiedliwe świętych. 9 I mówi mi: «Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!» I mówi mi: «Te prawdziwe słowa są Boże». 10 I upadłem przed jego stopami, by oddać mu pokłon. I mówi: «Bacz, abyś tego nie czynił, bo jestem twoim współsługą i braci twoich, co mają świadectwo Jezusa: Bogu samemu złóż pokłon!» Świadectwem bowiem Jezusa jest duch proroctwa.

I commenti sono chiusi