SUMIENIE JEST WROGIEM BOGA I CZŁOWIEKA

   SUMIENIE JEST WROGIEM BOGA I CZŁOWIEKA

Rdz 2      15 Pan Bóg wziął zatem człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby uprawiał go i doglądał. 16 A przy tym Pan Bóg dał człowiekowi taki rozkaz: «Z wszelkiego drzewa tego ogrodu możesz spożywać według upodobania; 17 ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy z niego spożyjesz, niechybnie umrzesz».

Czym jest zakaz dany pierwszym rodzicom przez Boga. Jest to zakaz powołania sumienia. Bóg jest doskonały i niezmienny, zatem zakaz jest nieustannie obowiązujący. Kiedy pierwsi rodzice trwali w Duchu Bożym, to Duch Boży był ich wiedzą, mądrością, wszystkim czego potrzebowali. W Duchu Bożym nie było miejsca na sumienie, bo po cóż miało by być. Bóg uprzedził człowieka, czym grozi złamanie zakazu. Nieposłuszeństwo Bogu doprowadziło, tak jak Bóg powiedział, nieśmiertelną duszę do udziału w śmierci ciała.

Rdz 3,   16 Do niewiasty powiedział: «Obarczę cię niezmiernie wielkim trudem twej brzemienności, w bólu będziesz rodziła dzieci, ku twemu mężowi będziesz kierowała swe pragnienia, on zaś będzie panował nad tobą». 17 Do mężczyzny zaś rzekł: «Ponieważ posłuchałeś swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach: Nie będziesz z niego jeść - przeklęta niech będzie ziemia z twego powodu: w trudzie będziesz zdobywał od niej pożywienie dla siebie po wszystkie dni twego życia.

Dusza, która okazała nieposłuszeństwo Bogu, została poddana ciału.

Kol 2,

Trzymać się w życiu prawdziwego Chrystusa!

6 Jak więc przejęliście naukę o Chrystusie Jezusie jako Panu, tak w Nim postępujcie: 7 zapuśćcie w Niego korzenie i na Nim dalej się budujcie, i umacniajcie się w wierze, jak was nauczono, pełni wdzięczności. 8 Baczcie, aby kto was nie zagarnął w niewolę przez tę filozofię będącą czczym oszustwem, opartą na ludzkiej tylko tradycji, na żywiołach świata, a nie na Chrystusie. 9 W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała, 10 bo zostaliście napełnieni w Nim, który jest Głową wszelkiej Zwierzchności i Władzy. 11 I w Nim też otrzymaliście obrzezanie, nie z ręki ludzkiej, lecz Chrystusowe obrzezanie, polegające na zupełnym wyzuciu się z ciała grzesznego, 12 jako razem z Nim pogrzebani w chrzcie, w którym też razem zostaliście wskrzeszeni przez wiarę w moc Boga, który Go wskrzesił. 13 I was, umarłych na skutek występków i "nieobrzezania" waszego [grzesznego] ciała, razem z Nim przywrócił do życia. Darował nam wszystkie występki, 14 skreślił zapis dłużny obciążający nas nakazami. To właśnie, co było naszym przeciwnikiem, usunął z drogi, przygwoździwszy do krzyża. 15 Po rozbrojeniu Zwierzchności i Władz, jawnie wystawił [je] na widowisko, powiódłszy je dzięki Niemu w triumfie.

To, przed czym przestrzegał św. Paweł, stało się. Przez drugie kuszenie, dokładnie takie samo jakiemu uległa Ewa, dusze pozwoliły się złemu zagarnąć w niewolę grzechu. Jak wielka musiała być znajomość ludzkiej natury przez złego ducha, że tak bez wysiłku zdobył to, na czym mu zależało. Duszom, które w Chrystusie są potęgą i mocą wmówił, że są grzeszne i że ta grzeszność podoba się Chrystusowi. Ale jakiemu Chrystusowi?- Przecież nie temu, który wylał krew by uwolnić Bogu jego lud. Jaka siła trzyma dusze z dala od Chrystusa, który jest naszym życiem. Jest to siła sumienia. W 418 roku w Kartaginie wprowadzono chrześcijaństwo bez Chrystusa i bez chrześcijan. Mocą duszy na nowo ożyło sumienie. Zły wiedział, że w tym świecie Bóg objawia się przez Jego dzieła. Odarł więc Chrystusa z dzieł. Dał ludziom Boga, który zostawił ich w grzechach. To tak jakby orłom wyrwać skrzydła. Dusze, które myślą, że są grzeszne nie są zagrożeniem dla szatana. Służą mu, myśląc, że wybierają Boga. Potęga i moc odkupionych dusz jest teraz w rękach złego ducha.

Ef 5,  8 Niegdyś bowiem byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości! 9 Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. 10 Badajcie, co jest miłe Panu. 11 I nie miejcie udziału w bezowocnych czynach ciemności, a raczej piętnując, nawracajcie [tamtych]! 12 O tym bowiem, co u nich się dzieje po kryjomu, wstyd nawet mówić. 13 Natomiast wszystkie te rzeczy piętnowane stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem. 14 Dlatego się mówi: Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

I commenti sono chiusi