TRADYCJA TO WIARA W PANOWANIE GRZECHU

                                         TRADYCJA TO WIARA W PANOWANIE GRZECHU

W kanonie 2, Synodu w Kartaginie z 418 r.(BF 41) czytamy „ Uznano również: jeśli ktoś przeczy temu, że należy chrzcić dzieci zaraz po urodzeniu, albo mówi, że się je chrzci wprawdzie dla odpuszczenia grzechów, lecz nie otrzymują w spuściźnie od Adama żadnego grzechu pierworodnego, który miałby być odpuszczony przez kąpiel odrodzenia, i skutkiem tego u tych dzieci forma chrztu „ dla odpuszczenia grzechów” nie jest prawdziwa, lecz fałszywa – niech będzie wyłączony ze społeczności wiernych.

Co oznaczają te słowa. Po pierwsze oznaczają, że w 418 roku było bardzo dużo takich, którzy nie zgadzali się z praktyką chrztu dzieci zaraz po urodzeniu. Dlaczego, bo przeczyło to Ewangelii Chrystusowej. W Ewangelii bardzo wyraźnie jest ukazane, najpierw uwierz w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, uwierz, że żyjesz Jego życiem, a więc jesteś bezgrzeszny, potwierdź to przyjmując chrzest a następnie stawaj się Nim.

Dz 10, 43 Wszyscy prorocy świadczą o tym, że każdy, kto w Niego wierzy, przez Jego imię otrzymuje odpuszczenie grzechów».

Po drugie słowa te oznaczają, że pomimo ofiary Jezusa Chrystusa nakazuje się przyjąć Adama, sprawcę i ojca grzechu i poddać się na powrót jego władzy. Oznacza także, że święci tamtych czasów nie przyjmowali odrzucenia Chrystusa i płacili za to śmiercią ciała. Bo po cóż innego by było wprowadzenie tego prawa. Nakaz ten został wydany pod rygorem wyłączenia nieposłusznych ze społeczności wiernych. Ci nieposłuszni zostali zatem objęci ekskomuniką. Ten zapis nadal aktywnie działa w przestrzeni behawioralnej człowieka i jest przyczyną odrywania dusz od Chrystusa Pana. Tradycją jest poszukiwanie grzechu, a więc Adama, ojca grzechu, a nie niewinności, czyli Chrystusa, Ojca niewinności.. Mówienie o Chrystusie, gdy ma się fundament Adamowy, jest mówieniem bez Ducha, czyli mówieniem, które nie przemienia, jest mówieniem bez mocy, próżnym, tylko do ciała, zwodzącym dusze.

Ap 6 9 A gdy otworzył pieczęć piątą, ujrzałem pod ołtarzem dusze zabitych dla Słowa Bożego i dla świadectwa, jakie mieli. 10 I głosem donośnym tak zawołały: «Dokądże, Władco święty i prawdziwy, nie będziesz sądził i wymierzał za krew naszą kary tym, co mieszkają na ziemi?» 11 I dano każdemu z nich białą szatę i powiedziano im, by jeszcze krótki czas odpoczęli, aż pełną liczbę osiągną także ich współsłudzy oraz bracia, którzy, jak i oni, mają być zabici.

I commenti sono chiusi