WDZIĘCZNOŚCI MOJA – PSALM

WDZIĘCZNOŚCI MOJA
CO DROGĘ DO OJCA SERCA WSKAZUJESZ
Z CIEMNOŚCI BYTU, 
POZORU ZACHWYTU, 
ZNOJU, ZIMNA I GŁODU. 
WDZIĘCZNOŚCI MOJA, 
PROWADZISZ MNIE 
ZE ŚWIATA LODU DO NIEBA OGRODU. 
TAM GDZIE SERCE OJCA SYNA WYPATRUJE.
WDZIĘCZNOŚCI MOJA, 
TAM DZIEDZICTWO NA NIEGO CZEKA,
DLACZEGO ON ZWLEKA? 
CO GO ZATRZYMUJE? 
TO ŚWIAT LODU, 
POZÓR ZACHWYTU, 
ZŁUDZENIE BYTU I O SOBIE MITU. 
TO DALEKIEJ, ZIMNEJ KRAINY 
ZŁUDZENIA I KPINY 
Z BOŻEJ BYCIA RODZINY. 
WDZIĘCZNOŚCI MOJA, 
TY WSKAZAŁAŚ MI DROGĘ 
DO ODKRYCIA MOJEGO ŻYCIA. 
WE WDZIĘCZNYCH OCZACH 
STWORZENIA SPOJRZENIA,
DOSTRZEGŁEM SYNA, 
NIM JESTEM I NIM BYĆ PRAGNĘ I MUSZĘ. 
WDZIĘCZNOŚĆ TO DZIEDZICTWO MOJE. 
W NIEJ DROGĘ DO OJCA MOJEGO ZNAJDUJĘ.
W TOBIE, O WDZIĘCZNOŚCI MOJA,
COŚ PANIĄ SERCA MOJEGO,
ODWAGĘ MIŁOŚCI, 
I RADOŚĆ POWROTU DO OJCA ODNAJDUJĘ, 
BOGA MOJEGO, BO JESTEM SYNEM JEGO,
O WDZIĘCZNOŚCI MOJA, W TOBIE
DZIEWICTWO MOJEGO ŻYCIA,
BOGA RODZICO, 
WDZIĘCZNOŚCI OSTOJO.

I commenti sono chiusi